6 reacties

God en godsbeelden

Het zal de oplettende lezer niet zijn ontgaan, het gaat hier regelmatig over god. En het grote probleem is, als we het hebben over god, dat iedereen – werkelijk iedereen – bij dat woordje god een ander beeld heeft.  Je kan de godsbeelden categoriseren in joodse, christelijke, islamitische, hindoestaanse, oud-griekse… Maar ook binnen dezelfde religie zijn er soms grote theologische verschillen. En die verschillen zijn wel belangrijk.

De onvervalste refo-god

Ik heb het hier bijvoorbeeld vooral over de orthodox-christelijke god, en dan vooral de reformatorische versie. De drie-personen-in-één-wezen die ons heelal uit het niets gemaakt heeft met als enige doel om mensen te maken. Want mensen zijn gemaakt naar zijn beeld, en met mensen wil hij een relatie al is dat door de zondeval enigszins problematisch geworden.

Waarom dit godsbeeld? Ja, natuurlijk, dat is het godsbeeld dat ik van huis uit heb meegekregen. Maar ik ben mij er best van bewust dat er andere godsbeelden bestaan. Toch kom ik er niet toe om ook daar eens flink op te gaan studeren. Behalve dan misschien een aantal boeken over een meer vrijzinnig christelijk godsbeeld.

Maar ik denk dat alle andere godsbeelden mij niet kunnen boeien, omdat ik ze op het eerste gezicht al min of meer, nou ja, eigenlijk zo al absurd vind. Geloof je echt dat er een groepje goden op de Olympus zit? En dat die ene alle bliksemschichten eigenhandig afvuurt? Geloof je echt dat er een god is die per persoon bijhoudt of je je aan zijn regeltjes houdt, en als je heel lief bent dat je dan na je dood iedere dag de beschikking krijgt over 72 maagden? Maar ja, die orthodox christelijke god waar ik mee opgegroeid ben, die komt om de een of andere onverklaarbare manier een stuk minder absurd over.

Mijn godsbeeld

Als ik het over “god” heb, dan kan ik niet anders dan denken over een persoon-achtig-iets. Een iemand, en een iemand die zich interesseert voor mensen. Anders ben je toch geen god? Een alles doordringende energie, is dat niet net zoiets als de zwaartekracht? Dat is toch geen god, en al helemaal niet eentje waar je een relatie mee kan hebben of die het interessant vindt of je nu wel of niet je aan je religieuze plichten houdt en al helemaal niet een god die je gebeden verhoort en je een leven na de dood geeft.

Ja, natuurlijk, bij hem horen traditioneel een aantal dingen zoals een jonge aarde en afwijzing van evolutie die makkelijk af te wijzen zijn. Maar wat betekent dat? Zijn dat essentiële zaken die ervoor zorgen dat je god maar af moet wijzen? Of betekent het eerder dat je je godsbeeld moet aanpassen? Maar hoe? Op basis waarvan kun je bepalen wat de eigenschappen van god zijn?

Stel dat god bestaat, in wat voor vorm dan ook. Dan zijn er twee mogelijkheden: hij ( / zij / het) is in mensen geïnteresseerd of niet. Zo niet dan lijkt het onbegonnen werk om er achter te komen wie of wat god is. En dat doet er in dat geval natuurlijk ook niet toe. De deïstisch schepper van ons heelal die ons vanaf de oerknal ofwel negeert ofwel kijkt zonder een vinger uit te strekken? Kun je niets over te weten komen. Of misschien ook wel. Misschien wil god zich laten kennen en openbaart hij zich aan mensen. Maar waarom dan al die verschillende godsbeelden? Waarom projecteert iedere tijd en cultuur zijn eigen ideeën op wat god wel en niet is?

Conclusie?

Nou, niet echt… De conclusie lijkt te zijn dat het makkelijker is om god af te wijzen dan om je godsbeeld te veranderen. Voor mij in ieder geval…

Advertenties

6 reacties op “God en godsbeelden

  1. @Bram: Hehe, herkenbaar dit. 😉

    Ik denk dat iedereen altijd zijn eigen ideeen, al was het maar in beperkte zin, op god projecteert. Ik doe dat in ieder geval wel, zoals ik recent schreef op GG. Uiteindelijk maakt het ook weinig uit. Of je nu wel of niet in een bepaalde god gelooft, het gaat om medemenselijkheid en respect voor wat leeft. Doe dat, en je leeft… (parafraseerde hij Jezus) 😉

  2. Stel dat er een God is die zich overal mee zou bemoeien, krijg je dan geen dolle boel zoals in de film God all mighty? Ik bedoel, de boer vraagt om regen en de vakantieganger om zon. Wat moet je dan?

    Ik denk dat we op aarde zijn geplaatst om volwassen te worden en onafhankelijk. En misschien hebben we daar meerdere rondjes voor nodig en mischien ook niet.

    Is God dan niet bij je? Ik hoorde eens een mooie uitleg. In Math 10:29 staat:
    Worden niet twee musjes om een penningsken verkocht? En niet een van deze zal op de aarde vallen zonder uw Vader.

    Vaak wordt het uitgelegd alsof God beslist, nu ben jij aan de beurt en nu jij. Als een soort dirigent bestuurd Hij de aarde.
    Er staat: als je moeite hebt of zelfs gaat sterven dat “uw Vader” God, er is. Dat kan dus betekenen dat Hij je sterkt, troost enz.
    Dat hier een musje, een dier wordt gebruikt als voorbeeld komt misschien omdat een dier dat vaak zo voelt. Een dier dat sterft en de kans heeft om weg te kruipen, doet dat en wacht op de dood. En misschien voelt het dier wél die Vader omdat ze meestal zo puur zijn.
    Ik heb ook wel gedacht dat voorouders of geliefden je ophalen, waarschuwen of helpen. Er zijn veel verhalen over mensen die dat zo ervaren. En het is ook niet zo gek.
    Dood hoeft niet het einde te zijn, maar kan ook een nieuw begin in een andere dimensie zijn en overal kan er een macht, God, zijn. En die zal zich best wel voor ons interreseren, maar dat is wat anders als met iedereen peroonlijk bezig zijn. Maar ik probeer me er geen voorstelling van te maken.
    Wat betreft geschapen naar Zijn beeld, kan ook zijn een beeld wat iemand voor ogen heeft vóór het scheppen. Als ik een schilderij ga maken, heb ik eerst een beeld van wat ik wil scheppen en volgens mijn beeld ga ik aan de slag.
    Zomaar mijn gedachten hoor.

  3. @annette
    Dank, en misschien wel een mooie illustratie van mijn eerste punt dat iedereen een ander godsbeeld heeft 😉

    Toch nog een paar hele kleine reacties:

    Ik denk dat we op aarde zijn geplaatst om volwassen te worden en onafhankelijk. En misschien hebben we daar meerdere rondjes voor nodig en mischien ook niet.

    Ja, maar waarom zou ons leven één specifiek doel hebben. En dan nog eentje die we zelf moeten ontdekken?

    Er staat: als je moeite hebt of zelfs gaat sterven dat “uw Vader” God, er is. Dat kan dus betekenen dat Hij je sterkt, troost enz.

    Ja, het idee kan inderdaad troosten, maar is het daarom ook waar?

    Dood hoeft niet het einde te zijn, maar kan ook een nieuw begin in een andere dimensie zijn en overal kan er een macht, God, zijn.

    Eigenlijk is de rode lijn in wat er bij mij naar boven komt: mooi idee, denk ik, maar waarom zou dit zo zijn? Hoe weet je dat?

    Ja, misschien ergens een beetje flauw. Maar aan de andere kant is dit ook precies hetzelfde wat ik met mijn eigen godsbeeld heb gedaan… dus ja…

  4. Ik begrijp je, Bram. Het is ongrijpbaar en niet te bewijzen en eigenlijk wil ik dat ook niet. Sommige belevenissen die mensen hebben en dan vertellen, wekken bij anderen de kriebels op dus daar waak ik voor. Niet voor de belevenissen maar om te vertellen.

    Ik weet niet of wij één specifiek levensdoel hebben, maar doelloos lijkt me ook niet logisch. In spiriuele zin zou je kunnen zeggen tot je jezelf ontdekt hebt maar ook die ander. Nu zijn we vaak gescheiden van elkaar, bouwen muurtjes enz. Bv zoals ik hiervoor schreef niet durven vertellen over de bijzondere ervaringen. Dat we misschien leren in vrede met onszelf en anderen te kunnen leven. Dat zou een doel kunnen zijn. Maar stel dat je dat doel hebt bereikt, is er dan weer een doel? Ik weet het niet. Misschien is het wel een doel om geen doel te stellen, maar te leven in het nu en dat een ander ook te laten.

    Wat die troost en rust bij sterven betreft, de mensen, familieleden die ik heb zien sterven gingen rustig. Eén zwaaide nog. Mijn oma stamelde: daar heb je Arie(mijn vader die al overleden was) en oh, moeder. Even later was ze overleden.
    Let wel, dit was een zeer zakelijke vrouw geweest met weinig poespas over zulke zaken.
    Nou heb ik het toch gedaan. Toch iets verteld.
    Maar ja, vooruit.

    Als je naar Aurora gaat op internet, kom je bij de Blog van Hendrik Klaassen. Hij beschrijft een BDE van een wetenschapper. Ik heb het hele stuk op tv gezien. Heel interessant.
    groetjes
    Annette

  5. @annette
    Ik zeg ook niet dat ons leven doelloos is. Maar ik heb wel grote twijfels bij het idee dat er bij onze geboorte een kant en klaar plan en doel voor ons leven klaarligt. Of eigenlijk heb ik überhaupt niet het gevoel dat we van buiten onszelf een doel aangereikt krijgen. Mensen kunnen zelf een doel zoeken en kiezen voor hun leven, en zelfs meerdere doelen. Je hebt maar één leven, en het duurt best lang, dus waarom niet meerdere dingen er mee doen?

    Mensen hebben inderdaad soms onverklaarbare ervaringen, jij vindt het lastig om er over te praten, en ik wil ze ook niet zomaar “wegverklaren”. Dus daar ga ik het nu ook bij laten…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: