Een reactie plaatsen

Waarde van het christendom

Vroeger was geloven makkelijk. God bestond nu eenmaal, en al die verhalen die erbij hoorde waren waar. Gevolg was dat je dus iedere zondag in de kerk zat, dat hoorde er dan bij. En na je dood zou je dat een plekje opleveren in de hemel. Zo simpel was het.

Wat er verder bijkwam hier op aarde was eigenlijk helemaal niet belangrijk. Zelfs dat toegangskaartje tot de hemel niet. God bestond gewoon, en gevolg voor mij was dat ik christen was. Nu is dat wel anders. Die vanzelfsprekendheid is weg, en zelfs het geloof dat er een god bestaat. Maar wat is hiervan het gevolg? Ik heb het pas gehad over Harry Kuitert die het helemaal geen probleem vindt om zowel te geloven dat god niet echt bestaat, maar alsnog vast blijft houden aan het christendom. Wat dan wel belangrijk is, is de vraag wat dan nog de waarde is van het christendom.

En?

Nee, daar ben ik nog niet uit. Ik ga me een dezer dagen een storten op het oeuvre van de heer Kuitert, om zo eens te zien wat zijn ideeën daarover zijn. Maar ik doe vast een eerste poging.

Ten eerste is het christendom gebaseerd op prachtige verhalen. Wat je ook denkt van de historiciteit, het zijn ontzettend mooie verhalen. Ook als ik ze soms inhoudelijk of moreel dubieus vind. Favoriet blijft Prediker, wat een mooie levenshouding vind ik dat, vragen blijven stellen bij wat je om je heen ziet, bijna depressief worden door alle kwaad en ijdelheid die je inde wereld ziet, maar desondanks ook echt genieten van de goede dingen in het leven.

Ten tweede Jezus. Hij blijft een fascinerend en inspirerend figuur. En dan vooral voor zijn dood. Daarna zegt hij alleen maar dingen als “wees niet bang”, “hoedt mijn schapen”, “vertel heel de wereld over mij”, “heb je wat te eten?”. Daar kan ik niet zo veel (meer) mee. Maar daarvoor! De gelijkenissen over het komende koninkrijk van god, de bergrede, zijn liefde voor randfiguren van de samenleving. Daar kunnen we nog steeds veel van leren.

Is dat het dan?

Ja, ik denk het wel. Ik heb niet meer het idee dat ik eeuwig zal leven. Rituelen heb ik niet zo veel mee. Wat blijft er nog over? Bidden/mediteren/relatie hebben met god is ook nooit echt iets voor mij geweest. Ik heb god vooral ervaren als een onzichtbare vriend, je kan flink tegen hem aan ouwehoeren, en dat is soms best prettig, maar verwacht niet iets terug.

Maar goed, ik hou me aanbevolen voor nieuwe (voor mij nieuw) inzichten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: