1 reactie

Kerk

Afgelopen week ben ik twee keer naar de kerk geweest. Om mensen gelijk gerust(?) te stellen, dit was voor een trouwdienst en een doopdienst, ik ben niet “herkeerd” of zo. Beide diensten waren in kerken die qua denominatie heel herkenbaar waren voor mij. Maar ondanks de herkenbaarheid had ik absoluut niet zo’n licht nostalgische gevoel dat daar bij kan horen. Integendeel, beide keren waren er van die momenten dat ik me echt afvroeg hoe het toch kon dat ik dat allemaal normaal heb gevonden.

Het verbaasde me hoe anders ik tegen een kerkdienst aankijk vergeleken met toen ik nog christen was. En dit is juist zo verrassend omdat er in mijn overige opvattingen zo weinig is veranderd. Ik dacht vroeger dat al mijn opvattingen uiteindelijk gebaseerd waren op mijn christen-zijn. Maar nu blijkt het mogelijk dat mijn christen-zijn zo’n beetje 180 graden is omgekeerd, terwijl mijn overige opvattingen gelijk zijn gebleven. Blijkbaar waren die ook oorspronkelijk al niet gebaseerd op mijn christen-zijn.

Advertenties

Eén reactie op “Kerk

  1. Kom zelf niet meer in een kerk, anders dan op toeristische of muzikale gronden. Vond het vroeger, jaren zestig. zeventig, als kind en puber vanzelfsprekend, maar kan me in niets meer vinden op het gebied van geloven en kerk. Zeker op het terrein van het protestantisme waar ik dan op doel. Terugkijkend is het voor mij onbegrijpelijk dat ik deze poespas ooit normaal vond.Het instituut kerk heeft voor mij voorgoed afgedaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: