4 reacties

Reacties

Lezers,

Ik wilde even kwijt dat ik blij ben met de reacties. Dit is precies waar ik op hoopte: niet alleen zelf wat spuien, maar ook in discussie kunnen gaan en zo kritisch blijven kijken naar de argumenten en mijn eigen standpunt. Ik wil iedereen er bij deze dus ook op wijzen dat veel (alle?) reacties ook de moeite waard zijn om te lezen.

Een nadeel is wel dat in het lezen en beantwoorden ook tijd gaat zitten en het schrijven van nieuwe posts dus wel wat vertraagt.

Bedankt, Bram

Advertenties

4 reacties op “Reacties

  1. Wie blij is met reacties zal ze krijgen ook. Een heel stel andere geleerde en eerwaarde lieden voert een m.i. vergelijkbare discussie, te lezen op:

    http://www.refdag.nl/artikel/1458048/Op+Goed+Gerucht+blijft+te+vaag.html

    De genoemde ‘drie belangrijke inzichten’ van OGG ondervangen jouw belangrijkste kritiekpunten. De enige vraag die dan nog rest, is: waarom geloven de mensen van OGG (en voor het gemak: ik ook) nog wel, en jij niet, zoals je zegt. Dat vraagt misschien van jouw kant om een reflectie van wat ‘geloven’ eigenlijk is, zoals je in je vorige post al opperde.
    Een voorschotje: ik zie een parallel met twijfel; je kiest er niet voor, het overkomt je. Geloven is geen ononderbroken status, geen eigenschap van iemand, maar iets dat kan gebeuren. En dus ook weg kan zijn. De theoloog Jüngel spreekt in potjeslatijn over ‘fides adventitia’, geloof dat naar ons toe komt.
    En daarom, optimist als ik ben, geloof ik dat geloof altijd weer de kop op kan steken.

    mazzel, en de groeten thuis,
    Q

  2. Q…
    Ja, dat ben ik wel met je eens, geloof overkomt je. Net als twijfel of zelfs ongeloof. Maar dat maakt het alleen nog maar raadselachtiger eigenlijk.
    En ik heb ook nooit gezegd dat het uitgesloten is dat ik ooit weer zal geloven, ik ben tenslotte eerder van mening veranderd.

    OGG vind ik zeker interessant. Zij gaan de weg die Berkhof ingeslagen is, en lopen een stuk verder.

    Wat ik er mooi aan vind is dat ze inderdaad precies op de punten waar ik problemen ondervind ook zeggen: “dat kan zo niet langer”. En dat is heel verfrissend.

    Wat ik lastiger vind is een antwoord vinden op de vraag: “Wat blijft er dan nog over als je al die lastige zaken er uit sloopt?”.

    In het boek “De stem van de roepende” van probeert Dingemans een complete systematische theologie te geven die goed past in het OGG-straatje. Uiteindelijk overtuigde hij mij niet (zal ik nog eens uitgebreid(er) over schrijven). Belangrijkste is denk ik dat, alhoewel er een aardig kloppend verhaal ligt, er bijna geen argumenten zijn te geven waarom dit verhaal ook waar is.

    Het gevoel dat overbleef bij mij was: “het zou kunnen, maar ik zou niet weten waarom”.

  3. Even een anekdotische opmerking: ik heb destijds niet andrea ten huwelijk gevraagd omdat ik op alle antwoorden vragen had. Was zij de ware? Hoe kon ik er zeker van zijn dat er niet nog ergens op deze aardbol een vrouw rondliep die beter bij mij paste? Zou er niet nog een verborgen karaktertrek bij haar of mij zitten waardoor we helemaal geen goede match zouden zijn? Allemaal vragen waarop ik geen antwoord wist. Overigens ook niet kon weten, ook niet op historische basis. Hoewel ik natuurlijk al wel een poosje bij andrea’s historie betrokken was, kon ik ook niet met 100% zekerheid vaststellen dat alles wat we mee hadden gemaakt echt waar is geweest. Het enige waar ik namelijk over beschikte waren ooggetuigeverslagen. Heel gekleurd en bovendien van een notoir seniel persoon. (ik ben zelfs mijn eigen diplomauitreiking vergeten).

    En toch ben ik heel gelukkig met haar getrouwd. Wat fijn dat ik destijds niet op het reductionistische mensbeeld ben afgegaan dat je alle keuzes met je verstand moet maken. Bram, je hele existentie doet mee in de omgang met God. En dat betekent dat je terwijl je nog cognitieve vragen hebt toch bij God betrokken kunt zijn.

    Dus als je een gevoel hebt als ‘het zou kunnen, maar ik zou niet weten waarom’ – laat dat je dan niet blokkeren. Maar neem ook de andere signalen die je binnenkrijgt mee: het verlangen van je hart, je hoop voor de toekomst, je ervaringen in het verleden.

    (Tot zover de harteschreeuw. Nu ga ik me weer bezinnen op mijn cognitieve schriftvisie)

  4. jw,
    Je had misschien niet alle antwoorden toen je met Andrea trouwde, maar ik ga er even vanuit dat je desondanks wel een goede reden had om met Andrea te trouwen en niet met een willekeurig andere persoon (m/v).

    Sterker nog, je had een reden om überhaupt te trouwen.

    Als ik zeg: “het zou kunnen, maar ik zou niet weten waarom”, is het een beetje als volgt. Jij vertelt me dat ik een perfect huwelijk zal hebben met iemand die ik nog nooit heb ontmoet.

    Jij hebt namelijk op een datingsite het profiel van die persoon gezien.

    Op vragen of je zeker weet dat die persoon wel echt bestaat, en of alles op het profiel wel overeenkomt met de waarheid heb je ook geen antwoord.

    Dit is misschien een beetje flauw en overtrokken, maar dit maakt misschien wel duidelijk waarom de oplossing “probeer het maar en je zult het zien” voor mij geen uitkomst biedt:
    1. Ik heb toch een bepaalde mate van plausibiliteit nodig, anders kan ik niet geloven zelfs als ik het zou willen.
    2. Ik heb er 25 jaar ingezeten, ofwel, ik heb het geprobeerd, maar het nog steeds niet gezien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: